Het verhaal van een vader die in één jaar bijna alles verloor, maar vocht voor de dag van morgen. Een autobiografisch boek over liefde, verlies en het moment waarop niemand je kan voorbereiden.
Een goede baan, een fijn gezin, een leven op orde. Tot die ene morgen...
Het lijkt een dag als alle andere in het gelukkige leven van Ronald en Stella. Een mooi huis, een goede baan, fijne kinderen. Maar als Stella zich opeens niet lekker voelt, gaan ze voor de zekerheid naar het ziekenhuis. Vanaf dat moment wordt hun leven een leven tussen hoop en angst — een strijd tegen een slopende ziekte.
Ons uitgebreide netwerk reageert direct en schiet te hulp waar het kan. Wekelijks stuur ik een eerlijk, ongefilterd verslag naar de mensen om ons heen. Wat begint als een manier om iedereen op de hoogte te houden, blijkt uiteindelijk honderden mensen recht in het hart te raken.
Dit persoonlijke en indringende verhaal neemt je mee in een wereld waar niemand wil zijn, maar waar Ronald in terecht komt en zijn weg in moet vinden. Dicht op de huid lezen we over zijn angst, de paniek, de hoop, de eenzaamheid en de liefde voor zijn vrouw — de vrouw die hij aan het kwijtraken is.
Een hard, eerlijk en ontroerend verhaal over hoe je als naaste van een ernstig zieke patiënt overeind blijft, hoe je leert loslaten, en hoe liefde — zelfs in de donkerste momenten — door alles heen blijft.
"Op de intensive care ligt Stella. Rustig. Maar tot weinig in staat. De monitoren piepen onophoudelijk om haar heen. Ik vraag aan de verpleegster of het zachter kan. Ik word er gek van."
Een voorproefje van 21 pagina's uit het boek — zodat je kunt meelezen voordat je bestelt.
Ronald Broekhuijzen is ondernemer, vader van drie dochters en iemand die tot dat ene jaar nooit had gedacht ooit een boek te zullen schrijven. Schrijven hoorde simpelweg niet bij zijn leven. Tot zijn leven onverwacht een andere richting nam.
Tijdens die bijzondere en zware periode probeerde hij hun grote, sociale netwerk zo goed mogelijk op de hoogte te houden. Met wekelijkse mails vertelde hij wat er gebeurde. Aanvankelijk waren die vooral bedoeld als updates, maar gaandeweg werden ze ook een soort dagboek. Voor hemzelf, voor Stella en voor hun kinderen. Om later nog te weten wat er allemaal was gebeurd in een tijd waarin de gebeurtenissen elkaar soms sneller opvolgden dan ze konden bevatten.
Juist toen ontdekte Ronald wat schrijven met hem deed. Zijn beeldende manier van schrijven bleek mensen mee te nemen in hun verhaal, alsof ze er zelf even middenin stonden. De reacties op zijn mails raakten hem en langzaam ontstond het besef dat deze woorden misschien niet alleen voor dat moment geschreven waren.
"De kracht van dit boek zit in de eenvoud. Geen ingewikkelde taal, geen toneel. Alleen een man die probeert vast te houden wat langzaam uit zijn handen glijdt."
"Een heftig maar tegelijkertijd warm boek. Niet alleen over verlies, maar juist ook over hoop, humor en de kleine momenten die het belangrijkst blijken te zijn."
"Ik heb volgens mij nog nooit gehuild om een boek. De manier waarop Ronald schrijft voelt alsof je naast hem in de woonkamer zit. Ongelooflijk eerlijk, zonder opsmuk."
"Wat mij vooral raakte, is hoe herkenbaar de angst en onzekerheid is. Het voelt alsof dit iedereen zou kunnen overkomen. Bijzonder en zeker een aanrader."
"Dit is geen boek dat je zomaar even leest. Je beleeft het. Rauwe emotie, maar ook ongelooflijk veel liefde. Mooi."
Uitgegeven door Serena Vista Books
Serena Vista Books